2 april bezochten we de kantoren van het Alternative Information Centre (AIC) in Jeruzalem. Het AIC is een gezamenlijke Palestijns–Israëlische organisatie die politieke beïnvloeding, kritische analyse en informatie-uitwisseling over de Palestijnse en Israëlische maatschappij en het Israëlisch–Palestijns conflict als prioritaire opdracht heeft.
Na ons te hebben ingeleid in de politieke agenda die achter de bouw van de muur schuilt, nodigden de mensen van het AIC ons uit voor een ‘alternatieve’ rondleiding rond de stad Jeruzalem. Verhelderend.
Toevallig plaatste het Vlaams Palestina Komitee het AIC een tijdje geleden in de kijker. Lees op hun website zeker eens na waar het AIC allemaal voor staat.
In Jeruzalem is het gedachtegoed dat achter de bouw van de muur schuilt duidelijker dan ergens anders in het conflictgebied. Jeruzalem neemt dan ook een aparte en symbolische plaats in in het conflict.
De muur annexeert heel wat land ten Oosten van de Groene lijn, dat nu plots bij Israël hoort. Bijna 50% van dit nieuw ingenomen land bevindt zich in en rond Jeruzalem.
Op 30 juli 1980 verklaarde de Israëlische regering Jeruzalem tot de ‘eeuwige en ondeelbare hoofdstad’ van Israël via een basiswet (Israël heeft geen grondwet). De annexatie schendt het algemeen internationaal recht en de vierde Conventie van Genève, maar is in de praktijk wel een feit. In Oost-Jeruzalem wonen echter nog steeds vooral Palestijnen. De staat Israel doet veel inspanningen om deze Palestijnse populatie niet te doen groeien, en liefst nog te verkleinen.
Reeds eerder vermeldde ik bij “Palestijnen, Palestijnen en… Palestijnen” dat Israël enkel een Joodse staat kan zijn als er demografisch een overwicht is aan Joden. Israël doet er dan ook alles aan om de populatie van Oost-Jeruzalem te verjoodsen. Als je met die ene zin in het achterhoofd de ligging van de muur bekijkt, wordt er veel duidelijk.
50 jaar lang zijn er kolonies gebouwd rond de stad Jeruzalem. Zelfs tijdens de vredesbesprekingen van Oslo werd er verder gebouwd aan de wijk Har Homa, ten Zuid-Oosten van de stad, op gebied dat veroverd werd in de oorlog van ‘67. Deze wijken zijn niet de kolonies, zoals vele mensen denken, die enkel uit caravans bestaan. Dit zijn mooie wijken, gebouwd met de toestemming van de Israëlische regering.
Ondertussen is heel Jeruzalem ingesloten door dit soort settlements, vooral dan langs de Oostelijke, bezette zijde. Hierdoor is de natuurlijke groei van de stad onmogelijk gemaakt. Oost-Jeruzalem zit ‘op slot’.
De muur verscheurt de West Bank in twee. Vele straten lopen nu plots dood omdat de muur er passeert. Mensen kunnen niet meer naar hun werk, hun buren, hun familie die zich vroeger op wandelafstand bevonden – Eigenlijk nog steeds, maar niemand mag er nog naartoe wandelen.
Rond Jeruzalem snijdt de muur diep in het Palestijnse gebied, als een slang kronkelt ze tussen de huizen en heuvels. De weg die de muur volgt, zorgt er mooi voor dat alle kolonies ten Oosten van Jeruzalem langs de Israëlische kant liggen. Wijken of dorpen waar vooral Palestijnen wonen worden tactisch ten Oosten van de muur gelaten. Bovendien loopt de muur steeds vlak naast de Palestijnse huizen. Het braakliggende land waar nog kan bijgebouwd worden, ligt aan Israëlische zijde.
Wanneer Palestijnen in Oost-Jeruzalem willen bijbouwen, wordt daar heel moeilijk over gedaan. Veel Palestijnen kunnen hier over meespreken. Zo wordt ons verteld over een man die wou bouwen, en een bouwvergunning aanvroeg op naam van zijn vader. Na jarenlang dure procedures te hebben doorlopen, verkregen ze eindelijk de bouwvergunning. Niet lang daarna stierf echter de vader van de man, op wiens naam de vergunning stond. De bouw moest worden stilgelegd, en voor er kon worden verdergewerkt, moest er een nieuwe vergunning worden aangevraagd op iemand anders naam.
Dit is maar een voorbeeld van hoe ver de ontmoedigingspolitiek gaat. Veel jonge Palestijnen kiezen er dan ook voor om te verhuizen naar de West Bank, of, indien mogelijk, naar het buitenland. Velen blijven echter toch, uit trots en uit koppigheid. Als hun deel van de strijd tegen de bezetter. Omdat vertrekken net hetgeen is dat Israël wil.
