Vannacht vertrek ik hier. Hopelijk lukt het me om vlot op het vliegtuig te raken. Morgenavond ben ik normaal gezien terug thuis.
Het was niet zo eenvoudig om deze blog steeds aan te vullen. Praktisch was het niet mogelijk elke dag iets te schrijven. Het drukke programma, de beperkte hoeveelheid beschikbare computers en de beperkte openingsuren van de cybers maakten het me niet eenvoudig.
Als ik dan wel eens achter een computer geraakte, was dat ook niet altijd onder de meest ideale omstandigheden. De kwaliteit van de PC’s, de leesbaarheid en de functies van de toetsenborden, de sfeer in het internetcafe,… het speelde allemaal wel een beetje mee.
Daardoor heb ik nog niet alles geschreven wat ik eigenlijk wilde schrijven, en sommige dingen wilde ik sowieso onder andere omstandigheden schrijven. De ervaringen in Hebron, bijvoorbeeld, hebben iedereen van de groep sterk aangegrepen. Het zal moeilijk worden om het gevoel dat me daar bekroop, over te brengen, en te vatten in woorden. Ik wil het zeker nog proberen, maar hou het voor thuis.
Ik hoop dus dat iedereen die hier af en toe eens is komen kijken, dat ook zal blijven doen wanneer ik al terug ben.
In ieder geval wil ik iedereen al bedanken voor de vele interesse (en bezorgdheid).
In afwachting van meer schrijfsels van mijn hand, raad ik jullie volgende link al aan, met foto’s die het conflict prachtig illustreren.
Ik ben van plan om in de toekomst een aantal lezingen te geven. Bij deze is iedereen van harte uitgenodigd om naar de uitleg bij deze foto’s te komen luisteren.
Mijn ervaringen en impressies van deze reis zijn ondertussen trouwens ook te lezen op www.oww.be, de website van Oxfam Wereldwinkels in Vlaanderen.
