De eerste horde is met succes genomen. Ik ben binnen geraakt!
Op voorhand had men mij duidelijk gemaakt dat de Israelische douane niet om mee te lachen was. Ik mocht met rede vrezen dat ik meteen terug zou gestuurd worden met de eerste de beste vlucht, zonder ook maar een voet te hebben gezet in het beloofde land.
Opdat alles niet voor niks zou zijn, nam ik geen enkel risico. Naar de kapper voor een ‘deftig’ kapsel, voor de eerste keer in maanden mijn baard afgedaan, en volledig uitgedost als een ‘echte’ toerist bood ik mij aan in de luchthaven.
Bij het boarden in Istanbul was het inderdaad meteen prijs. Een extra Israelische controle voor de boardinggate maakte het me al knap lastig. De jongeman die mijn paspoort controleerde begreep maar niet wat ik in zijn land ging zoeken als ik er toch geen familie of vrienden had, en zelfs geen jood was. Pas als ik hem mijn reservatieformulier laat zien van een hotel in Jeruzalem, laat hij me toch verder.
Achteraf bleek dit het meest kritieke moment. In Tel Aviv wordt helemaal niet meer zo moeilijk gedaan tegen mij (tegen sommige andere toeristen wel), en vlotjes wandel ik het land binnen.
Een taxi brengt me tegen een stevig tempo naar de heilige stad. De autostrade slingert zich in stevige bochten door het landschap, en de taxichauffeur slingert lustig mee van links naar rechts en weer terug. Het hotel waar ik de eerste twee nachten heb geboekt, kent hij niet, maar samen, en met behulp van enkele andere taxichauffeurs, vinden we het toch redelijk vlot.
Het is al half twee ’s nachts, en de straten zijn spookachtig leeg en verlaten, als ik aanbel. Ik installeer me vlug maar stil in een kamer met zeven stapelbedden, waar al heel wat mensen liggen te slapen. Op de vloer en onder de bedden ligt het vol met bagage, maar ook met rommel van het hotel zelf, zoals reservelakens, dweilen, schapenvellen, en allerlei zaken die ik niet kan herkennen omdat het te donker is. De bedden zijn wel heel basic, maar ik ben zo moe dat ik zelfs zou kunnen slapen op een houten plank. Ik troost mezelf met de hoop dat het hotel waar we vanaf vrijdag met de hele groep verblijven wel meer luxe zal bezitten, en val snel in slaap.
Tot morgen!
Jelle
